NEWS-ANNOUNCEMENTS

Ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για την αλλαγή ταυτότητας φύλου. Τι προβλέπει.

Ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για την αλλαγή ταυτότητας φύλου. Τι προβλέπει.

​Ολοκληρώθηκε η ψηφοφορία στη Βουλή για το νομοσχέδιο που προβλέπει την αλλαγή ταυτότητας φύλου, το οποίο έγινε δεκτό επί της αρχής με 148 "ΝΑΙ".
Αναμφισβήτητα, η νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς την κατοχύρωση των διεμφυλικών πολιτών και βασικό όπλο απέναντι στις διακρίσεις και την βία που υφίστανται στην καθημερινότητά τους.
Ειδικότερα, με το επίμαχο νομοσχέδιο δίνεται η δυνατότητα με δικαστική απόφαση ένα άτομο να αλλάξει το φύλο του, χωρίς να υποβληθεί, όπως γινόταν ως σήμερα, σε χειρουργική επέμβαση ή ψυχιατρική θεραπεία.
Ο ενδιαφερόμενος, υποχρεούται να εμφανιστεί αυτοπροσώπως σε ειδική αίθουσα των δικαστηρίων, χωρίς δημοσιότητα και με εξασφάλιση της εχεμύθειας. Η απόφαση του δικαστηρίου δημοσιεύεται στο Ληξιαρχείο και η αλλαγή «περνάει» σε ταυτότητα, διαβατήριο και λοιπά κρατικά έγγραφα. Οι υπάλληλοι του Ληξιαρχείου και άλλων δημοσίων υπηρεσιών υποχρεούνται σε καθήκον εχεμύθειας.
Προυπόθεση για την αλλαγή του καταχωρισμένου φύλλου είναι το πρόσωπο που αιτείται την διόρθωση να μην είναι έγγαμο.
Περαιτέρω, αν το πρόσωπο που διόρθωσε το καταχωρισµένο φύλο του έχει παιδιά, τα δικαιώµατα και οι υποχρεώσεις του από τη γονική µέριµνα δεν επηρεάζονται. Στη ληξιαρχική πράξη γέννησης των παιδιών δεν επέρχεται καµία µεταβολή λόγω της διόρθωσης του καταχωρισµένου φύλου του γονέα.
Στις νέες ρυθμίσεις αναφέρεται ότι, παρά την αλλαγή του φύλου, διατηρούνται σε ισχύ δικαιώματα και υποχρεώσεις που προϋπήρχαν, διάταξη που γεννάει ερωτηματικά για την εκπλήρωση συνταγµατικών, ιδίως στρατολογικών, υποχρεώσεων του προσώπου.
Δικαίωμα αλλαγής φύλλου παρέχεται δύο φορές συνολικά.
Για τους ανηλίκους που έχουν συμπληρώσει το 17ο έτος, προβλέπεται δικαίωμα αλλαγής φύλου με τη συναίνεση των γονέων, ενώ για τους ανηλίκους που συμπλήρωσαν το 15ο έτος, εφόσον, επι πλέον, υπάρχει θετική γνωµάτευση ιατρικού συµβουλίου που θα συσταθεί για το σκοπό αυτό στο Γενικό Νοσοκοµείο Παίδων Αθηνών "Π. και Α. Κυριακού".

 

Η νέα διαδικασία εξωδικαστικής ρύθμισης οφειλών επιχειρήσεων

Η νέα διαδικασία εξωδικαστικής ρύθμισης οφειλών επιχειρήσεων

Με τον Ν. 4469/2017 εισήχθη για πρώτη φορά στο ελληνικό δίκαιο µία οργανωμένη εξωδικαστική διαδικασία για τη συνολική ρύθµιση των βεβαιωμένων πριν τις 31.12.16 χρεών επιχειρήσεων προς κάθε πιστωτή, τράπεζες και Δηµόσιο, η οποία τίθεται σε ισχύ από τις 03 Αυγούστου 2017. Σύμφωνα με τις νέες διατάξεις, φυσικά και νομικά πρόσωπα με πτωχευτική ικανότητα θα μπορούν να ρυθμίσουν συνολικά τις προερχόμενες από την επιχειρηματική τους δραστηριότητα οφειλές, καθώς και οφειλές από άλλες πηγές, εφόσον κριθεί η ρύθμισή τους απαραίτητη για την βιωσιμότητα της επιχείρησης.


Απαιτούμενες θετικές προυποθέσεις για την υπαγωγή στη ρύθμιση είναι να υπήρχε στις 31 Δεκεμβρίου 2016 δάνειο σε καθυστέρηση τουλάχιστον 90 ημερών ή ληξιπρόθεσμη οφειλή στο Δημόσιο ή Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης ή σφραγισμένες επιταγές, διαταγές πληρωμής ή δικαστικές αποφάσεις λόγω ληξιπρόθεσμων απαιτήσεων. Το σύνολο των οφειλών πρέπει να υπερβαίνει τα 20.000 ευρώ. Περαιτέρω, ο οφειλέτης θα πρέπει να πληροί την μοναδική προυπόθεση βιωσιμότητας που θέτει ο νόμος, δηλαδή να είχε θετικό EBITDA (καθαρό αποτέλεσμα προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων) έστω και σε μία εκ των τριών τελευταίων χρήσεων πριν την υποβολή της αίτησης. Για αιτήσεις που θα υποβληθούν το 2016 ενδιαφέρουν οι χρήσεις 2014, 2015 και 2016.


Εφόσον πληρούνται οι ως άνω προϋποθέσεις, ο οφειλέτης μπορεί να υποβάλλει αίτηση για υπαγωγή στις διατάξεις του νόμου έως την 31.12.18, κάνοντας χρήση ειδικής ηλεκτρονικής πλατφόρμας που θα διαμορφωθεί από την Ειδική Γραμματεία Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους. Σημειωτέον ότι η όλη διαδικασία λαμβάνει χώρα κυρίως με ανταλλαγή αλληλογραφίας, χωρίς να απαιτείται η διενέργεια συναντήσεων, η οποία, ωστόσο, δεν αποκλείεται.


Η αίτηση πρέπει να συνοδεύεται από πλήθος οικονομικών στοιχείων και από στοιχεία που αφορούν την επιχείρηση, τις οφειλές, το σύνολο των πιστωτών και τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη, η αξία των οποίων υπολογίζεται με έκθεση εκτιμητή ακινήτων, που είναι ωστόσο προαιρετική, καθώς και από πρόταση ρύθμισης οφειλών. Η αίτηση υποβάλλεται υποχρεωτικά από συνοφειλέτες και εγγυητές, οι οποίοι και καταλαμβάνονται από τα ευνοϊκά αποτελέσματα της συμφωνίας, εάν αυτή επιτευχθεί. Με την κατάθεση της αίτησης παρέχεται από τον οφειλέτη άδεια για κοινοποίηση του συνόλου των ως άνω στοιχείων στους πιστωτές που θα δεχθούν να συμμετάσχουν στην διαδικασία, ενώ επέρχεται άρση του απορρήτου τραπεζικών καταθέσεων και του φορολογικού απορρήτου. Μετά την υποβολή της ορίζεται Συντονιστής από το ειδικό Μητρώο που τηρεί η Γραμματεία, ο οποίος αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας την όλη διαδικασία. Η αμοιβή του ανέρχεται, εκτός αντίθετης συμφωνίας, στα 200 ευρώ για τις μικρές και στα 400 ευρώ για τις μεγάλες επιχειρήσεις, όπως αυτές ορίζονται στον νόμο.

Κατόπιν, προσκαλούνται οι πιστωτές να δηλώσουν την πρόθεσή τους για συμμετοχή στην διαδικασία. Από την αποστολή της πρόσκλησης και για 70 ημέρες αναστέλλονται τα καταδιωκτικά μέτρα κατά του οφειλέτη, προθεσμία που δύναται να παραταθεί από το Δικαστήριο. Στη συνέχεια, ελέγχεται εάν οι πιστωτές που εκδήλωσαν ενδιαφέρον συγκεντρώνουν το 50% των απαιτήσεων, απαραίτητη προυπόθεση για την συνέχιση της διαδικασίας. Σε θετική περίπτωση ορίζεται κατόπιν πρότασης των πιστωτών εμπειρογνώμονας, με υποχρεωτικό τον διορισμό του μόνο για τις μεγάλες επιχειρήσεις, προκειμένου να εκπονήσει αξιολόγηση βιωσιμότητας και σχέδιο αναδιάρθρωσης οφειλών, και ξεκινάει η διαδικασία των αντιπροτάσεων από τους πιστωτές. Εφόσον η τελική πρόταση αναδιάρθρωσης που θα διαμορφωθεί εγκριθεί από τα 3/5 των συμμετεχόντων πιστωτών, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται τα 2/5 όσων έχουν ειδικό προνόμιο, υπογράφεται σύμβαση αναδιάρθρωσης.


Με την συμφωνία μπορούν να ρυθμίζονται και οφειλές πιστωτών που δεν συμμετείχαν στην διαδικασία, δεν επιτρέπεται ωστόσο να έρχονται σε χειρότερη θέση από αυτή στην οποία θα βρίσκονταν σε περίπτωση αναγκαστικής εκτέλεσης. Δύναται δε να περιλαμβάνει και συμφωνία για εγγραφή βαρών, ωστόσο, μετά την σύναψή της, δεν είναι δυνατή η εγγραφή νέων βαρών, πλην των συμφωνηθέντων με αυτή. Αναφορικά με την ρύθμιση των απαιτήσεων του Δημοσίου, οι δόσεις δεν μπορούν να υπερβαίνουν τις 120, πρέπει να είναι το πολύ σε μηνιαία βάση, όχι μικρότερες των 50 ευρώ, ενώ αποκλείεται η περίοδος χάριτος. Δυνατή είναι, περαιτέρω, ακόμα και η διαγραφή οφειλών, με τις προβλεπόμενες στο νόμο προϋποθέσεις. Εφόσον ρυθμιστεί οφειλή του Δημοσίου ή Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης δεν υπολογίζονται περαιτέρω τόκοι ή προσαυξήσεις και είναι δυνατή η χορήγηση φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας, καθώς η συμφωνία νοείται ως ρύθμιση τμηματικής καταβολής.


Η σύμβαση αναδιάρθρωσης υποβάλλεται στη συνέχεια για επικύρωση στο Δικαστήριο, προκειμένου να αποκτήσει ισχύ εκτελεστού τίτλου, ωστόσο οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των μερών γεννούνται από την υπογραφή της. Από την κατάθεση της αίτησης επικύρωσης μέχρι την έκδοση απόφασης αναστέλλονται τα καταδιωκτικά μέτρα κατά του οφειλέτη για απαιτήσεις που ρυθμίζονται από την συμφωνία. Επίσης, από την ημερομηνία υπογραφής της συμφωνίας από το Δημόσιο και τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης αναστέλλεται η λήψη αναγκαστικών μέτρων και η ποινική δίωξη των αδικημάτων του αρθ. 25 Ν. 1882/1990 και του Α.Ν. 86/1967.


Σε περίπτωση μη τήρησης της συμφωνίας με την καθυστέρηση καταβολών για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 90 ημερών, επέρχεται η δικαστική ακύρωσή της, κατόπιν αίτησης συμβαλλόμενου πιστωτή και, συνεπώς, η αναβίωση των ρυθμισμένων οφειλών. Η σύμβαση δε έναντι του Δημοσίου ανατρέπεται αυτοδίκαια με την μη καταβολή 3 δόσεων, αλλά και με την παράλειψη του οφειλέτη να ανταποκριθεί σε λοιπές φορολογικές υποχρεώσεις που ορίζονται στο νόμο.


Τέλος, παρέχεται δυνατότητα ακόμα και σε πρόσωπα που δεν υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του νόμου, καθώς αποκτούν εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα αλλά δεν έχουν πτωχευτική ικανότητα, όπως οι ελεύθεροι επαγγελματίες, να διαπραγματευτούν με το Δημόσιο και τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης λύσεις ρύθμισης ανάλογες με αυτές που προτείνονται στο πλαίσιο της εξωδικαστικής αυτής διαδικασίας.


Η έναρξη των αιτήσεων υπαγωγής στο νέο νόμο έχει οριστεί για τις 03 Αυγούστου 2017 και αναμένεται μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς είναι η πρώτη φορά που προβλέπεται συμμετοχή του Δημοσίου και των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης σε διαδικασία ρύθμισης οφειλών, με ρητές αρμοδιότητες και διαδικασίες. Τέλος, το άρθρο 65 του πολυνομοσχεδίου για το μεσοπρόθεσμο (Ν. 4472/2017) θέτει πολύ συγκεκριμένες προυποθέσεις ποινικής και αστικής ευθύνης εκπροσώπων του Δημοσίου και πιστωτικών ιδρυμάτων για πράξεις ή παραλείψεις στα πλαίσια αναδιάρθρωσης οφειλών, καθώς και αυστηρές προυποθέσεις για την άσκηση ποινικής δίωξης, σε περίπτωση παράβασής τους. Έτσι, παρέχεται ευρεία ευχέρεια στα αρμόδια πρόσωπα για ουσιαστική προσπάθεια ρύθμισης, δίχως τον φόβο παράβασης καθήκοντος, που μέχρι τώρα συνιστούσε εμπόδιο στην όποια σχετική πρωτοβουλία.

Σε δημόσια διαβούλευση το σχέδιο νόμου για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου

Σε δημόσια διαβούλευση το σχέδιο νόμου για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου

Σε δημόσια διαβούλευση τέθηκε από τις 02.05.2017 το σχέδιο νόμου για την ταυτότητα φύλλου, με τίτλο «Νομική Αναγνώριση της Ταυτότητας Φύλου- Εθνικός Μηχανισμός Παρακολούθησης και Αξιολόγησης του Σχεδίου Δράσης για τα Δικαιώματα του Παιδιού». Κεντρική ιδέα του σχεδίου είναι, ότι, εάν ο τρόπος με τον οποίο ένα πρόσωπο βιώνει το φύλο του δεν είναι σύμφωνος με το φύλο που του αποδόθηκε κατά τη γέννησή του (με κριτήριο τα βιολογικά χαρακτηριστικά του), μπορεί να γίνει διόρθωση του καταχωρισμένου φύλου, δίχως να απαιτείται προηγούμενη χειρουργική επέμβαση ή εξέταση από ψυχίατρο.


Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με το κείμενο του σχεδίου νόμου:


Με τον όρο «ταυτότητα φύλλου» νοείται ο εσωτερικός και προσωπικός τρόπος με τον οποίο το ίδιο το πρόσωπο βιώνει το φύλο του, ανεξάρτητα από το φύλο που καταχωρίστηκε κατά τη γέννησή του με βάση τα βιολογικά του χαρακτηριστικά (χρωμοσωμικά, γονιδιακά και ανατομικά χαρακτηριστικά, που περιλαμβάνουν πρωτογενή χαρακτηριστικά, όπως τα αναπαραγωγικά όργανα και δευτερογενή χαρακτηριστικά, όπως η μυϊκή μάζα, η ανάπτυξη στήθους ή τριχοφυϊας). Η ταυτότητα φύλου περιλαμβάνει την προσωπική αίσθηση του σώματος, καθώς και την κοινωνική και εξωτερική έκφραση του φύλου, τα οποία αντιστοιχούν στη βούληση του προσώπου. Η προσωπική αίσθηση του σώματος μπορεί αν συνδέεται και με αλλαγές που οφείλονται σε ιατρική αγωγή ή άλλες ιατρικές επεμβάσεις που επιλέχθηκαν ελεύθερα.


Η ταυτότητα φύλου αναγνωρίζεται ως θεμελιώδης διάσταση της προσωπικότητας ενός προσώπου, σε συμφωνία με τη σχετική νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) και τη Σύσταση CM/Rec (2010) 5 της Επιτροπής Υπουργών των κρατών-μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης περί καταπολέμησης των διακρίσεων λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου.

Σε περίπτωση ασυμφωνίας μεταξύ ταυτότητας φύλου και καταχωρισμένου φύλου, το πρόσωπο μπορεί να ζητήσει τη διόρθωση του καταχωρισμένου φύλου του, ώστε αυτό να αντιστοιχεί στη βούληση, στην προσωπική αίσθηση του σώματος και στην εξωτερική του εικόνα. Για τη διόρθωση αυτή, δεν τίθεται ως αναγκαία προϋπόθεση η προηγούμενη επέμβαση αλλαγής φύλου, αλλά ούτε και η ύπαρξη ψυχιατρικής γνωμάτευσης. Μοναδικό κριτήριο είναι ο αυτοπροσδιορισμός του προσώπου. Έτσι, το σχέδιο νόμου είναι σύμφωνο τόσο με το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ (Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου) σύμφωνα με το οποίο «καθένας έχει το δικαίωμα στον σεβασμό της προσωπικής και οικογενειακής του ζωής, του οίκου του και των επικοινωνιών του» όσο και με τα άρθρα 2 και 26 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR), που προβλέπουν το δικαίωμα για ισότητα και μη επιβολή διακρίσεων. Κι αυτό, διότι η υποχρεωτική στείρωση, δηλαδή η χειρουργική αλλαγή φύλου με αφαίρεση των γεννητικών οργάνων από θήλυ σε άρεν και αντίστροφα, ως απαραίτητη προϋπόθεση για την αναγνώριση της αλλαγής φύλου στα διεμφυλικά άτομα παραβιάζει τις ως άνω διατάξεις, όπως έχει κριθεί ήδη από την ελληνική νομολογία (βλ. 418/2016 ΕιρΑθ).


Η διόρθωση του καταχωρισμένου φύλου γίνεται με δικαστική απόφαση. Στην αίτηση για την έκδοσή της δηλώνονται το επιθυμητό φύλο, το κύριο όνομα που επιλέγεται και το προσαρμοσμένο σχετικά επώνυμο. Η δικαστική αυτή απόφαση καταχωρίζεται στο ληξιαρχείο που είχε συντάξει η ληξιαρχική πράξη γέννησης του προσώπου.


Το πρόσωπο μπορεί να αλλάξει το καταχωρισμένο φύλο του μόνο δύο φορές, κατά τη διάρκεια της ζωής του.


Εάν το πρόσωπο που διόρθωσε το καταχωρισμένο φύλο του έχει παιδιά, τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του από τη γονική μέριμνα δεν επηρεάζονται.


Οι ρυθμίσεις του σχεδίου νόμου, οι οποίες φαίνεται να αξιοποιούν την εμπειρία πρόσφατων νομοθεσιών άλλων χωρών, καθώς και την απόφαση 2048 (2015) της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Ευρώπης, κινούνται προς την κατεύθυνση της αποκατάστασης της άνισης και κακοποιητικής μεταχείρισης που υφίστανται οι τρανς άνθρωποι στην δημόσια και ιδιωτική ζωή τους, η οποία οφείλεται στο έλλειμμα νομικής αναγνώρισης της ταυτότητας φύλου χωρίς το προαπαιτούμενο της στείρωσης.

Για το πλήρες κείμενο του σχεδίου νόμου: http://www.opengov.gr/ministryofjustice/wp-content/uploads/downloads/2017/05/sxedio_nomou_filo_paidi.pdf
Για τη συμμετοχή σας στη δημόσια διαβούλευση: http://www.opengov.gr/ministryofjustice/?p=8078

​Απόφαση-σταθμός: Καταδίκη της Μόσχας για την σφαγή στο Μπεσλάν

​Απόφαση-σταθμός: Καταδίκη της Μόσχας για την σφαγή στο Μπεσλάν

​Ως Σφαγή στο Μπεσλάν είναι γνωστή η δολοφονία τουλάχιστον 385 ανθρώπων, μεταξύ των οποίων 186 παιδιών, σε Δημοτικό σχολείο του Μπεσλάν το Σεπτέμβριο του 2004 από ομάδα τρομοκρατών. Οι τρομοκράτες κατέλαβαν το σχολείο και πήραν ομήρους περισσότερους από 1,100 ανθρώπους μεταξύ των οποίων και 777 παιδιά. Στις 3 Σεπτεμβρίου, και ενώ συνεχιζόταν η ομηρία, δυνάμεις ασφαλείας της Ρωσίας εισέβαλαν στο σχολείο χρησιμοποιώντας βαρύ οπλισμό. Το σχολείο συγκλονίστηκε από σειρά εκρήξεων και τυλίχθηκε στις φλόγες και ακολούθησε μάχη μεταξύ των απαγωγέων και των ρωσικών δυνάμεων. Η συμπλοκή είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους εκατοντάδες όμηροι και πολλοί άλλοι να τραυματιστούν.

Την 13-4-2017 το Ευρωπαικό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), στο οποίο προσέφυγαν παθόντες και συγγενείς θυμάτων, κήρυξε ένοχη τη Ρωσία για καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά την εισβολή και συγκεκριμένα για την παραβίαση του άρθρου 2 ΕΣΔΑ (δικαίωμα στη ζωή). Σύμφωνα με το Δικαστήριο, η ρωσική Κυβέρνηση απέτυχε να αναλάβει προληπτικά μέτρα προστασίας των πολιτών, παρότι είχε πληροφορίες για δρομολογημένο τρομοκρατικό χτύπημα στην περιοχή. Τώρα καλείται να καταβάλει συνολικά περί τα 3 εκ. ευρώ στους νικητές διαδίκους.

Διαβάστε εδώ την απόφαση του ΕΔΔΑ.

Πηγή justina.gr.

 

 

Συνολική θεώρηση του σχεδίου νόµου για τον εξωδικαστικό µηχανισµό ρύθµισης οφειλών επιχειρήσεων

Συνολική θεώρηση του σχεδίου νόµου για τον εξωδικαστικό µηχανισµό ρύθµισης οφειλών επιχειρήσεων

​Με το σχέδιο νόμου εισάγεται για πρώτη φορά µία οργανωµένη εξωδικαστική διαδικασία για τη συνολική και µακροπρόθεσµη ρύθµιση των χρεών των ελληνικών επιχειρήσεων, οι οποίες εξαιτίας της οικονοµικής κρίσης, αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τις οφειλές τους προς τον ιδιωτικό και δηµόσιο τοµέα.


Μέχρι σήµερα η διαδικασία εξυγίανσης των άρθρων 99 επ. του Πτωχευτικού Κώδικα αποτελούσε το µοναδικό εργαλείο ρύθµισης χρεών των επιχειρήσεων. Η διαδικασία αυτή, παρά την πρόσφατη βελτίωσή της με τον ν. 4446/2016, δεν παύει να αφορά κυρίως µεγάλες εταιρίες µε πολυάριθµους πιστωτές και σηµαντικά χρέη. Το κόστος της παραµένει υψηλό, ενώ προϋποθέτει, πλέον, προσυνεννόηση και προηγούµενη συµφωνία µε την πλειοψηφία των δανειστών. Ο κυριότερος λόγος όµως που οι επιχειρήσεις είναι απρόθυµες να υπαχθούν στη διαδικασία αυτή είναι ο - εν πολλοίς αβάσιµος - στιγµατισµός που ακολουθεί την υποβολή αίτησης του άρθρου 99 από τα ΜΜΕ, την κοινή γνώµη και την ίδια την αγορά. Περαιτέρω, η αμέσως προηγούµενη νοµοθετική πρωτοβουλία για την εξωδικαστική ρύθµιση οφειλών (ν. 4307/2014) απέτυχε στην εφαρµογή της, καθώς ως το τέλος του 2015 µόνο 53 επιχειρήσεις είχαν καταθέσει αίτηση υπαγωγής σε αυτήν, εκ των οποίων µόνο 3 είχαν συνάψει διµερή σύµβαση ρύθµισης οφειλών µε τις πιστώτριες τράπεζες. Ο κύριος λόγος αποτυχίας ήταν ότι δεν θέσπιζε καµία υποχρέωση για τα πιστωτικά ιδρύµατα, καθώς και ότι άφηνε εκτός του πεδίου ρύθµισής του τις οφειλές προς το Δηµόσιο.


Το κενό στο υφιστάµενο ρυθµιστικό πλαίσιο έρχεται να το καλύψει το παρόν σχέδιο νόµου, το οποίο οριοθετεί και ρυθµίζει την εξωδικαστική διαδικασία ρύθµισης οφειλών από το στάδιο της υποβολής της αίτησης της επιχείρησης έως και τη δικαστική επικύρωση της συµφωνίας. Σκοπός της διαδικασίας είναι η ρύθµιση των οφειλών φυσικών και νομικών προσώπων με εμπορική ιδιότητα προς οποιονδήποτε πιστωτή (τράπεζες, φορολογικές αρχές, φορείς κοινωνικής ασφάλισης, προµηθευτές κ.ά.), οι οποίες µπορούν να προέρχονται είτε από την άσκηση της επιχειρηµατικής δραστηριότητας του οφειλέτη είτε από άλλη αιτία. Το σχέδιο διαχωρίζει τις επιχειρήσεις σε μεγάλες και μικρές, διαφοροποίηση που αφορά κυρίως στο κόστος της διαδικασίας και σε κάποιες επιμέρους αλλαγές στα στάδια και τις προθεσµίες. 

Οι βασικές καινοτοµίες του νέου εξωδικαστικού µηχανισµού είναι οι εξής:


α) Το ευρύ πεδίο εφαρµογής του: Αίτηση υπαγωγής µπορούν να υποβάλουν όλες οι επιχειρήσεις ανεξαρτήτως µεγέθους, εταιρικού τύπου ή ύψους κύκλου εργασιών, ενώ όλες οι οφειλές που είχαν γεννηθεί µέχρι τις 31 Δεκεµβρίου 2016 µπορούν να ρυθµιστούν. Επιπρόσθετα, οι λύσεις ρύθµισης που µπορούν να συµφωνηθούν µεταξύ της επιχείρησης και των πιστωτών που εκπροσωπούν την πλειοψηφία επί του συνολικού της χρέους δεν υπόκεινται σε κανέναν περιορισµό, πέραν των ειδικών κανόνων που θεσπίζονται για τις οφειλές προς το Δηµόσιο και τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης.


β) Οι προβλέψεις του για την αντιµετώπιση των «στρατηγικών κακοπληρωτών»: Στον εξωδικαστικό µηχανισµό δεν µπορούν να υπαχθούν επιχειρήσεις, των οποίων οι φορείς ή οι διοικούντες έχουν καταδικαστεί αµετάκλητα για φοροδιαφυγή, απάτη κατά του Δηµοσίου ή σοβαρά οικονοµικά εγκλήµατα. Επιπλέον, η άρση του τραπεζικού και του φορολογικού απορρήτου στην οποία συναινεί η επιχείρηση που υποβάλει αίτηση για ένταξη στο νέο εξωδικαστικό µηχανισµό, καθώς και η δυνατότητα κάθε πιστωτή να ζητήσει οποιοδήποτε επιπλέον στοιχείο ή έγγραφο κατά τη διάρκεια των διαπραγµατεύσεων, θα επιτρέψει µόνο στους έντιµους επιχειρηµατίες να αξιοποιήσουν τη διαδικασία ρύθµισης.


γ) Η πρόσβαση στη διαδικασία διαπραγµάτευσης: Μέσω του διορισµού ενός ανεξάρτητου προσώπου που αναλαµβάνει καθήκοντα συντονιστή και µε πολύ µικρό κόστος, ακόµα και για τις µεγάλες επιχειρήσεις, ο οφειλέτης αποκτά τη δυνατότητα πρόσβασης σε µία διαδικασία διαπραγµάτευσης µε το σύνολο των πιστωτών του. Δεδοµένου δε ότι η διαδικασία εκκινεί ακόµα και εάν εκδηλώσουν ενδιαφέρον πιστωτές που εκπροσωπούν το 50% των απαιτήσεων έναντι της επιχείρησης, όλοι οι πιστωτές έχουν κίνητρο να συµµετέχουν, καθώς, σε αντίθετη περίπτωση, υπάρχει µεγάλη πιθανότητα να ληφθεί δεσµευτική απόφαση για τη ρύθµιση της απαίτησής τους ερήµην τους.


δ) Η αξιοποίηση του µητρώου των διαµεσολαβητών: Σε µία προσπάθεια έµµεσης προώθησης του θεσµού της διαµεσολάβησης, επιλέγεται το µητρώο των διαµεσολαβητών για να αποτελέσει την πηγή στελέχωσης του µητρώου συντονιστών της Ειδικής Γραµµατείας Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους. Η επιλογή αυτή έχει ως στόχο, µεταξύ άλλων, να αποτελέσει ένα πρώτο βήµα για την εξοικείωση των πολιτών µε τις εναλλακτικές µεθόδους επίλυσης διαφορών, µε απώτερη προσδοκία την αποφυγή προσφυγής στα δικαστήρια για διαφορές που µπορούν να επιλυθούν και εξωδικαστικά.


ε) Η στόχευση στη βιωσιµότητα: Βασικός σκοπός του νέου εξωδικαστικού µηχανισµού είναι η διάσωση των βιώσιµων επιχειρήσεων. Μία πρώτη ένδειξη βιωσιµότητας αποτελούν τα κριτήρια επιλεξιµότητας του άρθρου 3. Ωστόσο, και όταν τα κριτήρια επιλεξιµότητας συντρέχουν, η βιωσιµότητα της επιχείρησης δεν είναι δεδοµένη, αλλά απαιτεί συχνά µία ανάλυση σε βάθος. Όµοια ανάλυση πολλές φορές απαιτεί η κατάρτιση µίας πρότασης ρύθµισης, η οποία θα διατηρεί τη βιωσιµότητα της επιχείρησης. Αναδεικνύεται έτσι ως καθοριστικός ο ρόλος του εµπειρογνώµονα, που µπορεί να συνδράµει τόσο τον οφειλέτη στη διαµόρφωση ενός αποτελεσµατικού σχεδίου αναδιάρθρωσης, όσο και τους πιστωτές στην αποδοχή ή µη των προτάσεων ρύθµισης, καθώς και στη διατύπωση αντιπροτάσεων.


στ) Η οργάνωση όλων των σταδίων της διαδικασίας: Η διαδικασία εξωδικαστικής ρύθµισης είναι διαρθρωµένη σε ευδιάκριτα στάδια µε οριοθετηµένες προθεσµίες που πρέπει να τηρούνται από την επιχείρηση, τους πιστωτές και τον ίδιο τον συντονιστή. Αυτό το πλαίσιο κινητοποιεί τα εµπλεκόµενα µέρη να ενεργήσουν άµεσα και αποτελεσµατικά, ενώ παράλληλα η δυνατότητα µεγαλύτερων προθεσµιών, ιδίως στις περιπτώσεις πολύπλοκων υποθέσεων, αφήνει το περιθώριο µακρύτερων σε διάρκεια διαπραγµατεύσεων.


ζ) Η ευελιξία του Δηµοσίου ως πιστωτή: Η φορολογική διοίκηση και οι φορείς κοινωνικής ασφάλισης συµµετέχουν στο µηχανισµό µε σκοπό τη διαπραγµάτευση βιώσιµων λύσεων ρύθµισης, προσαρµοσµένων στις ανάγκες της επιχείρησης. Η πρωτοφανής ευελιξία του Δηµοσίου ως πιστωτή εκτείνεται µέχρι και τη διαγραφή µέρους των απαιτήσεών του, σε περιπτώσεις που αυτό κρίνεται απαραίτητο για την επιβίωση της επιχείρησης και πάντα υπό την προϋπόθεση της διασφάλισης του δηµοσίου συµφέροντος.


η) Η προστασία των µικρών πιστωτών: Οι απαιτήσεις των µικρών πιστωτών δεν επηρεάζονται από τη σύµβαση αναδιάρθρωσης οφειλών που θα υπογράψει η επιχείρηση µε τους υπόλοιπους πιστωτές της. Με αυτόν τον τρόπο, οι εργαζόµενοι και οι µικροί προµηθευτές, που αποτελούν τις πλέον ευάλωτες κατηγορίες πιστωτών και δεν έχουν καµία διαπραγµατευτική ισχύ, προστατεύονται από ενδεχόµενη διαγραφή ή οποιαδήποτε άλλη µη ευνοϊκή ρύθµιση των απαιτήσεών τους.


θ) Η αξιοποίηση της τεχνολογίας: Με την ηλεκτρονική πλατφόρµα που σχεδιάζεται να αναπτυχθεί στην ιστοσελίδα της Ειδικής Γραµµατείας Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους, όλη η περιγραφόµενη στις διατάξεις του παρόντος σχεδίου νόµου διαδικασία θα διεξάγεται αποκλειστικά µε ηλεκτρονικά µέσα. Με τον τρόπο αυτόν διευκολύνονται οι συµµετέχοντες να µειώσουν το διαχειριστικό τους κόστος και να διοχετεύσουν το χρόνο και τους πόρους τους στην προσπάθεια εξεύρεσης συναινετικής λύσης για τη ρύθµιση των οφειλών της επιχείρησης.

 

Ευρωπαϊκό Δικαστήριο: Νόμιμη η απαγόρευση της μαντίλας στους χώρους εργασίας

Ευρωπαϊκό Δικαστήριο: Νόμιμη η απαγόρευση της μαντίλας στους χώρους εργασίας

Το Δικαστήριο της Ευρωπαικής Ένωσης, με την απόφασή του στην Υπόθεση T-346/15Bank Tejarat κατά Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, έκρινε ότι οι εργοδότες μπορούν να απαγορεύουν στους υπαλλήλους τους να φορούν εμφανή θρησκευτικά σύμβολα, με απόφασή του για το θέμα της ισλαμικής μαντίλας στον χώρο εργασίας.

Σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση-σταθμό, επί προσφυγής εργαζομένης, δεν συνιστά άμεση δυσμενή διάκριση ο εσωτερικός κανόνας μιας επιχείρησης να απαγορεύει στους εργαζομένους να φορούν οποιοδήποτε εμφανές πολιτικό, φιλοσοφικό ή θρησκευτικό σύμβολο.

Εντούτοις, ελλείψει ενός τέτοιου κανόνα, η βούληση του εργοδότη να λάβει υπόψη τις επιθυμίες του πελάτη να μην του παρέχονται πλέον οι υπηρεσίες του εν λόγω εργοδότη από εργαζομένη που φορά μουσουλμανική μαντίλα δεν μπορεί να θεωρηθεί επαγγελματική προϋπόθεση δυνάμενη να αποκλείσει την ύπαρξη δυσμενούς διακρίσεως. 

Το ιστορικό της υπόθεσης

Στις 12 Φεβρουαρίου του 2003, η Samira Achbita, μουσουλμανικού θρησκεύματος, προσλήφθηκε από την επιχείρηση G4S ως υπάλληλος υποδοχής. Αυτή η ιδιωτική επιχείρηση παρέχει, μεταξύ άλλων, υπηρεσίες υποδοχής σε πελάτες τόσο του δημοσίου όσο και του ιδιωτικού τομέα. Κατά τον χρόνο προσλήψεως της ίσχυε εντός της G4S ένας άγραφος κανόνας, ο οποίος απαγόρευε στους εργαζομένους να φορούν στον χώρο εργασίας εμφανή σύμβολα των πολιτικών, φιλοσοφικών ή θρησκευτικών πεποιθήσεών τους.

Τον Απρίλιο του 2006, η S. Achbita γνωστοποίησε στον εργοδότη της ότι σκόπευε να φορά τη μουσουλμανική μαντίλα κατά τις ώρες εργασίας. Η διεύθυνση της G4S, απαντώντας, την ενημέρωσε ότι δεν θα ανεχόταν τη μαντίλα, διότι η εμφανής χρήση πολιτικών, φιλοσοφικών ή θρησκευτικών συμβόλων αντέβαινε στην ουδετερότητα που επιδίωκε η επιχείρηση κατά τις επαφές της με τους πελάτες της. Στις 12 Μαΐου 2006, μετά από μια περίοδο διακοπής της εργασίας της λόγω ασθενείας, η S. Achbita ενημέρωσε τον εργοδότη της ότι στις 15 Μαΐου θα επέστρεφε στην εργασία της και ότι εφεξής θα φορούσε τη μουσουλμανική μαντίλα.

Στις 29 Μαΐου 2006, το συμβούλιο της G4S ενέκρινε τροποποίηση του εσωτερικού κανονισμού, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 13 Ιουνίου 2006. Με αυτήν προβλέπεται ότι «απαγορεύεται στους εργαζομένους να φορούν στον χώρο εργασίας εμφανή σύμβολα των πολιτικών, φιλοσοφικών ή θρησκευτικών πεποιθήσεών τους ή να ασκούν οποιαδήποτε πρακτική απορρέει από τις πεποιθήσεις αυτές». Στις 12 Ιουνίου 2006, η S. Achbita απολύθηκε λόγω της επιμονής της να φορά τη μουσουλμανική μαντίλα στον χώρο εργασίας της. Η S. Achbita προσέβαλε την απόφαση απολύσεώς της ενώπιον των βελγικών δικαστηρίων.

Το ερώτημα του Hof van Cassatie (Ακυρωτικό Δικαστήριο, Βέλγιο), το οποίο επιλήφθηκε της διαφοράς, αφορά την ερμηνεία της οδηγίας της Ένωσης για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία.  Κατ’ ουσίαν, το δικαστήριο αυτό ζητεί να διευκρινιστεί εάν η απαγόρευση της μουσουλμανικής μαντίλας που απορρέει από εσωτερικό κανόνα ιδιωτικής επιχειρήσεως συνιστά άμεση δυσμενή διάκριση.

Στη σημερινή απόφασή του, το Δικαστήριο υπενθυμίζει, καταρχάς, ότι κατά την οδηγία ως «αρχή της ίσης μεταχειρίσεως» νοείται η απουσία κάθε άμεσης ή έμμεσης διακρίσεως που βασίζεται, μεταξύ άλλων, στη θρησκεία. Μολονότι η οδηγία δεν περιέχει ορισμό της έννοιας «θρησκεία», ο νομοθέτης της Ένωσης παραπέμπει στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ) καθώς και στις κοινές συνταγματικές παραδόσεις των κρατών μελών, που επιβεβαιώθηκαν στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνεπώς, ο όρος θρησκεία έχει την έννοια ότι καλύπτει τόσο την ύπαρξη θρησκευτικών πεποιθήσεων, όσο και την ελευθερία των προσώπων να εκδηλώνουν δημόσια τις πεποιθήσεις αυτές.

Το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι ο εσωτερικός κανόνας της G4S αφορά τη χρήση εμφανών συμβόλων των πολιτικών, φιλοσοφικών ή θρησκευτικών πεποιθήσεων και καλύπτει, συνεπώς, αδιακρίτως κάθε εκδήλωση των πεποιθήσεων αυτών. Ο κανόνας αυτός αντιμετωπίζει, επομένως, κατά τον ίδιο τρόπο όλους τους εργαζομένους της επιχειρήσεως, επιβάλλοντάς τους, γενικώς και αδιακρίτως, μεταξύ άλλων μια ουδέτερη αμφίεση. Από τα στοιχεία της ενώπιον του Δικαστηρίου δικογραφίας δεν προκύπτει ότι ο συγκεκριμένος εσωτερικός κανόνας εφαρμόστηκε στην περίπτωση της S. Achbita διαφορετικά από τον τρόπο που εφαρμοζόταν σε κάθε άλλο εργαζόμενο της G4S. Κατά συνέπεια, ένας τέτοιος εσωτερικός κανόνας δεν εισάγει άμεση διάκριση λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, κατά την έννοια της οδηγίας.

Το Δικαστήριο επισημαίνει ότι δεν αποκλείεται, εντούτοις, το ενδεχόμενο να καταλήξει το εθνικό δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι ο εσωτερικός κανόνας εισάγει έμμεση διάκριση λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, εάν αποδειχθεί ότι η επιβαλλόμενη εκ πρώτης όψεως ουδέτερη υποχρέωση συνεπάγεται, εν τοις πράγμασι, τη μειονεκτική μεταχείριση κάποιων προσώπων λόγω ορισμένης θρησκείας ή ορισμένων πεποιθήσεων.

Πηγή: http://www.athensvoice.gr/kosmos/telos-kai-me-nomo-i-mantila-se-horoys-ergasias-tis 

 

Δημοσιεύτηκε στο Φ.Ε.Κ. ο Κώδικας Καταναλωτικής Δεοντολογίας

Δημοσιεύτηκε στο Φ.Ε.Κ. ο Κώδικας Καταναλωτικής Δεοντολογίας

Με το προεδρικό διάταγμα 10/2017, που δημοσιεύτηκε στο Φ.Ε.Κ. (23/Α/01.03.2017), θεσπίστηκε Κώδικας Καταναλωτικής Δεοντολογίας (ΚΚΔ). Σκοπός του είναι η θέσπιση αρχών που πρέπει να διέπουν τη συναλλακτική συμπεριφορά και τις σχέσεις μεταξύ των προμηθευτών και των καταναλωτών και των ενώσεών τους.


Ο ΚΚΔ θεσπίζει γενικές αρχές επιχειρηματικής συμπεριφοράς των προμηθευτών, όπως ενδεικτικά την εξασφάλιση ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών, τη λήψη μέριμνας για την εξάλειψη κάθε διάκρισης σε βάρος ατόμων με αναπηρία και κάθε εμποδίου στην πρόσβασή τους σε προϊόντα και υπηρεσίες, την παροχή στον καταναλωτή του σχεδίου της σύμβασης που πρόκειται να υπογραφεί, καθώς και την ενημέρωσή του για τη δυνατότητα εξωδικαστικής επίλυσης των διαφορών τους.


Παράλληλα, θεσπίζονται και γενικές αρχές συμπεριφοράς των καταναλωτών, όπως ενδεικτικά η υποχρέωση να είναι συνεπείς στις οικονομικές τους υποχρεώσεις, να απέχουν από πράξεις δυσφήμισης του προμηθευτή, καθώς και να συμπεριφέρονται με ευγένεια και ευπρέπεια στους υπαλλήλους ή τους εκπροσώπους του προμηθευτή κατά τη διατύπωση των παραπόνων ή των ερωτημάτων τους.


Στον ΚΚΔ περιλαμβάνεται ξεχωριστό άρθρου που ρυθμίζει τις συναλλαγές με τους πιστωτικούς φορείς. Σύμφωνα με αυτό, οι τελευταίοι οφείλουν να παρέχουν στον καταναλωτή επαρκείς, σαφής και κατανοητές πληροφορίες, απαραίτητες για τη λήψη τεκμηριωμένης απόφασης σχετικά με τη σύναψη της σύμβασης. Επίσης, υποχρεούνται να προβαίνουν σε αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας του καταναλωτή, όπως αυτή προκύπτει από τις βάσεις δεδομένων και τα στοιχεία που παρέχει ο καταναλωτής, ώστε να εκτιμάται η πραγματική δυνατότητα αποπληρωμής των υποχρεώσεων που αναλαμβάνει. Ακόμη, κατόπιν αιτήματος του καταναλωτή, υποχρεούνται να του παραδίδουν, χωρίς οικονομική επιβάρυνση, αντίγραφο του σχεδίου της σύμβασης, προκειμένου να το μελετήσει, έχοντας εύλογο χρόνο στη διάθεσή του πριν από την υπογραφή της.


Η ισχύς του ΚΚΔ αρχίζει τριάντα (30) ημέρες από τη δημοσίευσή του στο Φ.Ε.Κ.


Δείτε το πλήρες κείμενο το ΚΔΔ.

Δεύτερη ευκαιρία στους πτωχούς οφειλέτες και άλλες αλλαγές στον Πτωχευτικό κώδικα

Δεύτερη ευκαιρία στους πτωχούς οφειλέτες και άλλες αλλαγές στον Πτωχευτικό κώδικα

Ψηφίσθηκε στις 21.12.16 το νομοσχέδιο για τις αλλαγές στον Πτωχευτικό Κώδικα και λοιπές διατάξεις, το οποίο επιφέρει διαρθρωτικές αλλαγές σε πλήθος νομοθετημάτων, κυρίως δε στο πτωχευτικό δίκαιο, οι πιο καίριες των οποίων είναι συνοπτικά οι εξής:

- Δίνεται ουσιαστική δυνατότητα επαναδραστηριοποίησης (fresh start) του επιχειρηματία, φυσικού προσώπου, που πτώχευσε εξαιτίας πραγματικής οικονομικής αδυναμίας. Πιο συγκεκριμένα, χορηγείται δυνατότητα πλήρους απαλλαγής του πτωχού οφειλέτη από το υπόλοιπο των χρεών του, δύο έτη μετά την κύρηξη της πτώχευσης, άλλως με την παρέτωσή της, εάν έχει κηρυχθεί συγγνωστός, εκτός και εάν πρόκειται για οφειλές από δόλο ή βαριά αμέλεια. Εφόσον, λοιπόν, ο επιχειρηματίας επιδεικνύει καλή πίστη κατά την κήρυξη της πτώχευσης, η πτώχευση δεν οφείλεται σε δόλιες ενέργειές του και ο ίδιος παραμείνει συνεργάσιμος - και εφόσον υποβάλει σχετική αίτηση - μπορεί να πετύχει την απαλλαγή του ακόμη και πλήρως από το υπόλοιπο των απαιτήσεων των πιστωτών του. Η απαλλαγή του πτωχού οφειλέτη εντός τριετίας από την πτώχευση είχε προβλεφθεί προσφάτως με τον Ν. 4336/2015, βρισκόταν, ωστόσο, σε αχρησία, καθώς ίσχυε μόνο για όσους κατέθεταν αίτηση πτώχευσης από 01.01.16. Πλέον, η ευεργετική απαλλαγή επεκτείνεται και σε όσους έχουν κηρυχθεί σε πτώχευση στο παρελθόν, ενώ το χρονικό περιθώριο μειώνεται στα δύο έτη, σε μία προσπάθεια να βελτιωθεί το επιχειρηματικό κλίμα. Εξακολουθεί, ωστόσο, να μην έχει δυνατότητα απαλλαγής ο οφειλέτης που δεν μπορεί, λόγω έλλειψης περιουσίας για την κάλυψη των εξόδων της διαδικασίας, να κηρυχθεί σε πτώχευση. Σημειώνεται ότι, με τις νέες διατάξεις, αναβαθμίζεται η ανεπάρκεια περιουσίας του οφειλέτη, από λόγος απόρριψης της πτώχευσης, σε θετική προυπόθεση για την κήρυξή της. Τούτο συνεπάγεται ότι, ενώ με το προισχύσαντα δίκαιο η αίτηση απορριπτόταν μόνο με την απόδειξη της περιουσιακής ανεπάρκειας, πλέον αρκεί η απλή πιθανολόγισή της.

- Ακόμα, τίθεται σύντομη προθεσμία για την άσκηση εκπρόθεσμης αναγγελίας, καθώς η ανακοπή προκειμένου να μετάσχει στην επαλήθευση δανειστής που δεν αναγγέλθηκε μπορεί, πλέον, να ασκηθεί μέχρι την τελευταία διανομή, όχι όμως σε διάστημα πέραν των έξι μηνών από το πέρας της προθεσμίας της αναγγελίας, περιορίζοντας σημαντικά τα δικαιώματα των δανειστών.

- Επίσης, τροποποιείται το άρθρο 156 ΠτΚ για την συρροή των γενικών και των ειδικών προνομίων κατά την διανομή τους προιόντος της πτωχευτικής εκποίησης, με πλήρη, εναρμόνιση των διατάξεων του ΚΠολΔ και του ΠτΚ για την κατάταξη των πιστωτών, ενώ αντιμετωπίζονται πλέον υπερπρονομιακά, σε περίπτωση συρροής, οι απαιτήσεις από χρηματοδοτήσεις του οφειλέτη στα πλαίσια συμφωνίας εξυγίανσης ή του σχεδίου αναδιοργάνωσης. Η εν λόγω διάταξη εφαρμόζεται και σε αιτήσεις πτώχευσης που κατατέθηκαν από 19.08.16.

- Αλλαγές επέρχονται και στην ευθύνη των διοικητικών κεφαλαιουχικών εταιριών για την μη έγκαιρη υποβολή της αίτησης πτώχευσης καθώς και για την δόλια ή από βαριά αμέλεια υπερχρέωση, οι οποίες παραγράφεται εντός τριετίας από τότε που γεννήθηκε η αξίωση και έγινε δυνατή η δικαστική της επιδίωξη, και σε περίπτωση ζημίας από δόλο, εντός δεκαετίας, προς εναρμόνιση με την διάταξη του αρθ. 22α παρ. 5 Ν. 2190/1920 για την ευθύνη των μελών του ΔΣ. Καθίσταται, επιπλέον, πιο αποτελεσματική η άσκηση των σχετικών αξιώσεων, καθώς προσδιορίζεται πλέον συγκεκριμένα η ζημία των εταιρικών πιστωτών.

- Σημαντική, επίσης, τροποποίηση που αποσκοπεί στην ενίσχυση της εξυγιαντικής λειτουργίας του πτωχευτικού δικαίου είναι η κατάργηση του ανοίγματος της διαδικασίας συνδιαλλαγής, με μόνη, πλέον, δυνατότητα την άμεση επικύρωση της συμφωνίας (pre pack). Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση, το άνοιγμα της διαδικασίας χρησιμοποιήθηκε παρελκυστικά από πολλούς οφειλέτες ώστε να επιτύχουν ασυλία έναντι των πιστωτών τους, μέσω των χορηγούμενενων προληπτικών μέτρων, χωρίς πραγματική πρόθεση επίτευξης συμφωνίας. Διατηρείται μόνο η διαδικασία της άμεσης επικύρωσης, με κάποιες τροποποιήσεις, η οποία είναι σαφώς ταχύτερη και αποτελεσματικότερη. Προκειμένου δε να διασφαλιστεί η προστασία του επιχειρηματία κατά το στάδιο των διαπραγματεύσεων, παρέχεται η δυνατότητα λήψης επιπλέον προληπτικών μέτρων, πέραν των αυτοδίκαια παρεχόμενων με την κατάθεση της αίτησης, ακόμα και πριν την υποβολή της συμφωνίας εξυγίανσης προς επικύρωση.

- Επίσης, παρέχεται η δυνατότητα τροποποίησης της συμφωνίας εξυγίανσης που επικυρώθηκε, με μεταγενέστερη συμφωνία όλων των συμβαλλομένων, για μία φορά και με αυστηρές προυποθέσεις, ώστε να αποφεύγονται καταστρατηγήσεις. Η λόγω διατάξη εφαρμόζεται και στις εκκρεμείς διαδικασίες.

- Επιπλέον, προβλέπεται ακύρωση της συμφωνίας, μετά από αιτηση όποιου έχει έννομο συμφέρον, εάν αποκαλυφθεί ότι ήταν προιόν δόλου ή συμπαιγνίας, καθώς και εάν η μη εκπλήρωση των όρων είναι τόσο ουσιώδης που με βεβαιότητα προβλέπεται η αδυναμία εξυγίανσης - παρόλο που, ούτως ή άλλως, υπάρχει δυνατότητα να οριστεί η μη εκπλήρωση ως διαλυτική αίρεση της συμφωνίας ή λόγος καταγγελίας της. Ματαίωση υλοποίησης της συμφωνίας επέρχεται και με την κηρυξη της πτώχευσης. Η ως άνω ακύρωση/ματαίωση επιφέρει αυτοδικαίως την επαναφορά της απαίτησης των δανειστών στο πριν από την επικύρωση status

- Σημαντική δε πρόβλεψη που αφορά στα αποτελέσματα της συμφωνίας εξυγίανσης είναι ότι τα δικαιώματα των πιστωτών κατά των εγγυητών και των συνοφειλετών του οφειλέτη, καθώς και τα υφιστάμενα δικαιώματά τους σε περιουσιακά αντικείμενα τρίτων, περιορίζονται στο ίδιο ποσό με την απαίτηση κατά του οφειλέτη, εκτός αν δεν συναινει ο πιστωτής. Η ευθύνη του εγγυητή περιορίζεται άνευ ετέρου εάν είναι σύζυγος του οφελέτη, συγγενής εξ αδιαιρέτου η εξ αγχιστείας έως δεύτερο βαθμό.

- Τέλος, οι ρυθμιζόμενες με την συμφωνία εξυγίανσης οφειλές προς το Δημόσιο και τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης καθίστανται ενήμερες, υπό τον όρο τήρησης της συμφωνίας, και οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να χορηγούν βεβαιώσεις ενημερότητας, διάταξη που εφαρμόζεται και στις εκκρεμείς διαδικασίες.

Τροποποιείται ο Πτωχευτικός Κώδικας, ο Κώδικας Διοικητικής Δικονομίας και οι διατάξεις για τα παράβολα ενδίκων βοηθημάτων, μέσων και διαδικαστικών πράξεων

Τροποποιείται ο Πτωχευτικός Κώδικας, ο Κώδικας Διοικητικής Δικονομίας και οι διατάξεις για τα παράβολα ενδίκων βοηθημάτων, μέσων και διαδικαστικών πράξεων

Κατατέθηκε χτες (12/12/2016) στη Βουλή σχέδιο νόμου με τίτλο «Πτωχευτικός Κώδικας, Διοικητική Δικαιοσύνη, Τέλη - Παράβολα, Οικειοθελής αποκάλυψη αδήλωτων εισοδημάτων, Ηλεκτρονικές συναλλαγές, Τροποποιήσεις του ν. 4270/2014 και λοιπές διατάξεις». Μεταξύ άλλων, με το σχέδιο επέρχονται τροποποιήσεις στον Πτωχευτικό Κώδικα (ν. 3588/2007), στη δικονομία ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας (π.δ. 18/1989) και στον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Επίσης, τροποποιούνται βασικές διατάξεις για τα παράβολα των ενδίκων βοηθημάτων, ενδίκων μέσων και διαδικαστικών πράξεων. Βασικότερες τροποποιήσεις είναι η κατάργηση του δικαστικού ενσήμου στις αναγνωριστικές αγωγές, η καθιέρωση παραβόλου αναβολής και η μείωση των παραβόλων της μήνυσης και της παράστασης πολιτικής αγωγής

Για το πλήρες κείμενο του σχεδίου νόμου, της αιτιολογικής έκθεσης και του πίνακα τροποποιούμενων και καταργούμενων διατάξεων βλ. παρακάτω:

Σχέδιο Νόμου

Αιτιολογική Έκθεση

Πίνακας τροποποιούμενων και καταργούμενων διατάξεων

Δημοσιεύτηκε ο ν. 4443/2016 για την αρχή της ίσης μεταχείρισης προσώπων

Δημοσιεύτηκε ο ν. 4443/2016 για την αρχή της ίσης μεταχείρισης προσώπων

Με τον ν. 4443/2016 προβλέπεται η διεύρυνση των λόγων της ίσης μεταχείρισης που είχαν θεσπιστεί με τον ν. 3304/2005, προς επίρρωση των συνταγματικών αρχών της ισονομίας, ισοπολιτείας και της ισότητας και με γνώμονα την επέκταση του πεδίου προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων. Εξάλλου, η προβλεπόμενη εξ αντιδιαστολής ταυτοποίηση κοινωνικών προκαταλήψεων και αρνητικών στερεοτύπων, που συνιστούν μεταξύ άλλων τον συμπεριφορικό τροφοδότη συνθηκών άνισης μεταχείρισης και μισαλλοδοξίας, συμβάλλει στην περαιτέρω αποδόμησή τους και εν τέλει στον κοινωνικό στιγματισμό των διακρίσεων στη χώρα. Βασικός στόχος του εθνικού νομοθέτη είναι η δημιουργία ενός ενιαίου, σαφούς και νομικά άρτιου πλαισίου εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης, λαμβάνοντας υπόψη επί ζητημάτων ίσης μεταχείρισης τη σχετική νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις θέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τις συστάσεις διεθνών οργανισμών, αλλά και τις εκθέσεις εθνικών φορέων.

Συνοπτικά:

  • Διευρύνεται η έννοια της αρχής της ίσης µεταχείρισης που είχε θεσπιστεί με τον ν. 3304/2005, κατά το πρότυπο του άρθρου 21 του Χάρτη Θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ε.Ε. Έτσι, η διευρυμένη πλέον αρχή αφορά την ίση μεταχείριση ανεξαρτήτως φυλής, χρώµατος, εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής και γενεαλογικών καταβολών, καθώς και -ειδικά στον τομέα της απασχόλησης και της εργασίας- την ίση μεταχείριση ανεξαρτήτως θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, αναπηρίας ή χρόνιας πάθησης, ηλικίας, οικογενειακής ή κοινωνικής κατάστασης, σεξουαλικού προσανατολισµού, ταυτότητας ή χαρακτηριστικών φύλου.
    Συγκεκριμένα, στον τομέα της εργασίας και της απασχόλησης, προστίθεται ως λόγοι διάκρισης οι όροι «χρόνια ασθένεια», «οικογενειακή κατάσταση», «κοινωνική κατάσταση», αντικαθίσταται ο αναχρονιστικός όρος «γενετήσιος προσανατολισμός» με τον όρο «σεξουαλικός προσανατολισμός» και επιπροσθέτως αναφέρεται ρητώς ως λόγος διάκρισης η «ταυτότητα φύλου» και «τα χαρακτηριστικά φύλου».
    Με τον όρο «χρόνια ασθένεια» εννοούνται οι ασθένειες εκείνες που προκύπτουν είτε από παθήσεις είτε από ατύχημα και παρουσιάζουν τουλάχιστον ένα από τα παρακάτω χαρακτηριστικά: διάρκεια επ’ άπειρον και μη υφιστάμενη αναγνωρισμένη θεραπεία, υποτροπή ή πιθανότητα υποτροπής, μονιμότητα, μακροχρόνια παρακολούθηση, ιατρικές επισκέψεις και διαγνωστικές εξετάσεις, ενώ ο ασθενής χρειάζεται επανένταξη ή ειδική εκπαίδευση για να μπορέσει να την αντιμετωπίσει. Υπό το πρίσμα αυτό, η «οροθετικότητα» εντάσσεται αναμφισβήτητα στο προστατευτικό πλέγμα της «αναπηρίας ή χρόνιας ασθένεια».
    Ακολούθως, με τον παρόντα νόμο η προσθήκη του όρου «οικογενειακή κατάσταση» έχει ως στόχο την απόλυτη προστασία στο τομέα της απασχόλησης και της εργασίας των ισχυρών βιοτικών δεσμών που αναπτύσσονται στο πλαίσιο της οικογενειακής ζωής ανεξαρτήτως του τύπου της ένωσης ενός ζεύγους.
    Επιπλέον, ως λόγος διάκρισης προβλέπεται η «κοινωνική κατάσταση» ως αποτέλεσμα τυχόν κοινωνικού στιγματισμού ενός προσώπου λόγω της διακριτότητάς του ως μέλους ενός ιδιαίτερου κοινωνικού υποσυνόλου, επί παραδείγματι σε μια τέτοια κατάσταση μπορεί να ευρίσκονται πρώην χρήστες ουσιών ή πρώην φυλακισμένοι.
    Τέλος, ο εθνικός νομοθέτης, προβλέπει ρητώς στον παρόντα νόμο την απαγόρευση των διακρίσεων λόγω ταυτότητας ή χαρακτηριστικών φύλου στο τομέα της απασχόλησης και της εργασίας. Ας σημειωθεί ότι ο όρος «ταυτότητα φύλου» αναφέρεται σε «διεμφυλικά άτομα» αγγλιστί «transgender», των οποίων η ταυτότητα φύλου είναι διαφορετική από το φύλο της γέννησής τους, ενώ υπό την έννοια «χαρακτηριστικά φύλου» προσδιορίζονται τα «διαφυλικά άτομα» / «intersex», τα οποία εκ γενετής εμφανίζουν σεξουαλικά χαρακτηριστικά, που δεν πληρούν απολύτως την ανατομική τους κατάταξη σε αρσενικό ή θηλυκό φύλο.
  • Καθορίζεται ότι η εν λόγω αρχή εφαρμόζεται τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα.
  • Θεσπίζονται εξαιρέσεις στην ως άνω αρχή, όταν η διαφορετική μεταχείριση σχετίζεται με ειδικές επαγγελματικές απαιτήσεις ή με την ηλικία, εφόσον έτσι εξυπηρετούνται σκοποί της πολιτικής της απασχόλησης, της αγοράς εργασίας και της επαγγελματικής κατάρτισης, τα δε μέσα επίτευξης των σκοπών αυτών είναι πρόσφορα και αναγκαία.
  • Υποχρεώνονται οι εργοδότες σε εύλογες προσαρμογές για τα άτομα με χρόνια πάθηση ή αναπηρία, ώστε να τηρηθεί η εν λόγω αρχή. Έτσι, υποχρεώνονται στη λήψη όλων των ενδεδειγµένων κατά περίπτωση µέτρων, προκειµένου τα άτοµα αυτά να έχουν δυνατότητα πρόσβασης σε θέση εργασίας, να ασκούν αυτήν και να εξελίσσονται, καθώς και δυνατότητα συµµετοχής στην επαγγελµατική κατάρτιση.
  • Θεσπίζονται κυρώσεις για την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, τόσο σε επίπεδο ποινικής όσο και εργατικής νομοθεσίας, όταν η παραβίαση αυτή γίνεται από πρόσωπο που ενεργεί ως εργοδότης, κατά τη σύναψη ή άρνηση σύναψης εργασιακής σχέσης ή στη διάρκεια, λειτουργία, εξέλιξη ή λύση αυτή.
  • Ορίζεται ο Συνήγορος του Πολίτη ως φορέας παρακολούθησης και προώθησης της εφαρµογής της ως άνω αρχής, ώστε να δημιουργηθεί ένα ενιαίο, σαφές και νομικά άρτιο πλαίσιο εφαρμογής της.

Για το πλήρες κείμενο του νόμου, καθώς και για την αιτιολογική του έκθεση βλ. εδώ:
Ν. 4443/2016
Αιτιολογική έκθεση

Η Μάλτα θεσπίζει νομοθετικά την απαγόρευση πρακτικών

Η Μάλτα θεσπίζει νομοθετικά την απαγόρευση πρακτικών "θεραπείας" της σεξουαλικότητας

  Η Μάλτα έγινε η πρώτη χώρα στην Ευρώπη που απαγορεύει την εφαρμογή και άσκηση οποιασδήποτε θεραπείας ισχυρίζεται ότι θεραπεύει την ομοφυλοφιλία, με το κοινοβούλιο της Βαλέτα να εγκρίνει ομόφωνα το νομοσχέδιο απαγόρευσης. Σύμφωνα με τη νέα νομοθεσία, όποιος κριθεί ένοχος να έχει επιχειρήσει «να αλλάξει ή να καταπιέσει τον σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου ενός ατόμου ή την έκφραση φύλου» θα αντιμετωπίζει πρόστιμα ή ποινή φυλάκισης. Επαγγελματίες υγείας που συνταγογραφούν τις λεγόμενες «gay θεραπείες» θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν πρόστιμα ύψους μέχρι 10.000 ευρώ και ποινή φυλάκισης έως και ενός έτους, με το μικρότερο πρόστιμο να φτάνει σε ύψος τα 1.000 ευρώ.

  Το νησί της Μεσογείου έχει ξεκινήσει μια σειρά προοδευτικών κοινωνικών μεταρρυθμίσεων μέσα από πρωτοβουλίες που ενισχύει η σοσιαλιστική κυβέρνηση που εξελέγη το 2013. Η Μάλτα έχει δύο φορές ανακηρυχθεί από την ομάδα υπεράσπισης ILGA -Ευρώπης ως η ευρωπαϊκή χώρα που σέβεται καλύτερα τα δικαιώματα των λεσβιών, γκέι, αμφισεξουαλικών, τρανς και intersex ατόμων.

   Ο νέος νόμος αποσαφηνίζει, επίσης ότι δεν υπάρχει έκφραση σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας φύλου ή φύλο που αποτελεί ή μπορεί να προσδιορίζεται ως διαταραχή, ασθένεια ή αδυναμία, και παράλληλα μειώνει στα 16 την ηλικία στην οποία οι άνθρωποι μπορούν να ζητήσουν αλλαγή φύλου χωρίς την έγκριση των γονέων τους.

   Οι υποστηρικτές των «θεραπειών» που κρίθηκαν παράνομες, υποστηρίζουν ότι χρησιμοποιούν κοινή ψυχολογική ή συμβουλευτική μέθοδο για να βοηθήσουν τους ανθρώπους να αλλάξουν οικειοθελώς τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό, αλλά η πρακτική αυτή καταδικάστηκε ευρέως. Επαγγελματικοί φορείς που εκπροσωπούν τους ψυχολόγους, ψυχιάτρους, οικογενειακούς θεραπευτές και συμβούλους της Μάλτας εξέφρασαν ικανοποίηση και περηφάνια για το νέο νομοσχέδιο καθώς σηματοδοτεί την αρχή του τέλους σε προκαταλήψεις και έλλειψη σεβασμού στη διαφορετικότητα.

   Πηγή: www.lifo.gr

Απόφαση περί αντιστυνταγματικότητας της ένταξης των οφειλών προς τους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης στον νόμο των υπερχρεωμένων.

Απόφαση περί αντιστυνταγματικότητας της ένταξης των οφειλών προς τους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης στον νόμο των υπερχρεωμένων.

   Σύμφωνα με την με αρ. 771/2016 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, η ένταξη των οφειλών προς τους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης στο νόμο Κατσέλη παραβιάζει ευθέως την συνταγματικώς κατοχυρωμένη στο άρθρο 22 του Συντάγματος πολιτειακή εγγύηση για τη λειτουργία βιώσιμων ασφαλιστικών οργανισμών.

  Όπως επισημαίνεται στην απόφαση, με τη νομοθετική ρύθμιση με την οποία εντάχθηκαν στο Ν. 3869/2010 και οι ασφαλιστικές εισφορές προς τους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης, όπως έχουν διαμορφωθεί με βάση τις προσαυξήσεις και τους τόκους εκπρόθεσμης καταβολής, παρέχεται η δυνατότητα σε μία κατηγορία ασφαλισμένων των φορέων κοινωνικής ασφάλισης και ειδικότερα σε εκείνους των οποίων οι οφειλές έναντι των εν λόγω οργανισμών (από ασφαλιστικές εισφορές) συντρέχουν με οφειλές προς ιδιώτες πιστωτές, να ζητήσουν και να επιτύχουν ακόμη και την πλήρη διαγραφή των οφειλομένων από αυτούς ασφαλιστικών εισφορών.

   Με το σοβαρό πλήγμα που προκάλεσε η μείωση κατά 53% (ύψους 18,7 δις ευρώ) της ονομαστικής αξίας των ομολόγων στα οποία είχαν επενδύσει τα ασφαλιστικά ταμεία η οποία και ολοκληρώθηκε με τη 2η φάση του PSI με περαιτέρω μείωση η οποία ανήλθε στο ποσό των 1,2 δις ευρώ, τα αποθεματικά των Ο.Κ.Α. έχουν περιοριστεί σημαντικά, ενώ στην μείωση των εσόδων και στην αύξηση των ελλειμμάτων τους που σημειώθηκε κατά τα τελευταία έτη λόγω της αύξησης των δεικτών ανεργίας, της αδήλωτης εργασίας κ.λπ. έρχεται να προστεθεί η ανωτέρω διάταξη, η εφαρμογή της οποίας σημαίνει ότι θα επέλθουν νέα σημαντικά ελλείμματα που θα οδηγήσουν σε περαιτέρω συρρίκνωση τα αποθεματικά τους.

   Συνακόλουθα, με την ένταξη των ασφαλιστικών οφειλών προς τους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης στο άρθρ. 1 παρ. 2 εδ.β Ν. 3869/2010 παραβιάζεται ευθέως η πολιτειακή εγγύηση που κατοχυρώνεται στο άρθρ. 22 παρ. 5 του Συντάγματος και αφορά το θεσμό της κοινωνικής ασφάλισης η οποία διασφαλίζεται με τη λειτουργία βιώσιμων ασφαλιστικών οργανισμών και υποχρεώνει το νομοθέτη να προβαίνει σε ειδικές ρυθμίσεις με γνώμονα πάντοτε την προστασία του ασφαλιστικού κεφαλαίου και την προαγωγή της ίδιας της κοινωνικής ασφάλισης.

   Για τους παραπάνω λόγους η διάταξη αυτή είναι ανίσχυρη ως αντισυνταγματική, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι παραβιάζεται έτσι η αρχή της διάκρισης των λειτουργιών, την οποία θεσπίζουν τα άρθρα 1, 26, 73 επ. και 87 επ. του Συντάγματος.

   Για το εν λόγω επίμαχο ζήτημα υπάρχει αντιφατική νομολογία από τα ελληνικά δικαστήρια, καθώς η πρόσφατη απόφαση 398/2016 του Ειρηνοδικείου Ιλίου, έκρινε αντίθετα, θεωρώντας συνταγματική την περικοπή των χρεών προς ασφαλιστικά ταμεία. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, ο πολίτης που χωρίς δόλο βρίσκεται σε μόνιμη και γενική αδυναμία πληρωμής ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών του, μπορεί και πρέπει να ανακτήσει την αγοραστική του δύναμη προάγοντας την οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα. Η δε εξαίρεση συγκεκριμένων απαιτήσεων από το πεδίο εφαρμογής του Ν. 3869/2010 έχει ως συνέπεια τη δημιουργία δανειστών δύο ταχυτήτων, καθώς οι πιστωτές που εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής βρίσκονται σε πλεονεκτικότερη θέση έναντι των υπολοίπων, διατηρώντας στο ακέραιο τις απαιτήσεις τους.

   Μάλιστα, σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου, και κατ' εξαίρεση της αρχής της καθολικότητας, δίδεται η δυνατότητα στον οφειλέτη να επιλέξει τη ρύθμιση που θα ακολουθήσει ως προς τις εν λόγω οφειλές, καθώς ο οφειλέτης που έχει ρυθμίσει καθ' οιονδήποτε τρόπο τις ανωτέρω οφειλές κάνοντας χρήση ενός άλλου ου θεσμικού πλαισίου (π.χ. 100 δόσεις) θα πρέπει να εγκαταλείψει την εν λόγω ρύθμιση, εφόσον επιθυμεί να υπαχθεί στις διατάξεις του ν. 3869/2010, όπως τροποποιήθηκαν, καλούμενος ο ίδιος να σταθμίσει τυχόν επιπτώσεις που συνεπάγεται η μη προσήκουσα καταβολή των υποχρεώσεων αυτών (ειδικά όσον αφορά στις απαιτήσεις των φορέων κοινωνικής ασφάλισης, πιθανότητα απώλειας συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων και περίθαλψης).

   Κατά τα ως άνω, ουδόλως θίγεται με την εισαγωγή της ανωτέρω διάταξης η εγγύηση του θεσμού της κοινωνικής ασφάλισης, όπως αυτή εξειδικεύεται στην αρχή της προστασίας του ασφαλιστικού κεφαλαίου και της οικονομικής βιωσιμότητας των φορέων κοινωνικής ασφάλισης με τη δημιουργία εντονότατων προβλημάτων στην οικονομική τους βιωσιμότητα, όπως ισχυρίζεται το καθ' ου, καθώς η είσπραξη των εν λόγω οφειλών είναι λίαν επισφαλής, αν όχι αδύνατη, και οι φορείς δεν δύνανται να στηρίζουν σε αυτές τη βιωσιμότητά τους.

   Η περικοπή οφειλών υπερχρεωμένων ήδη πολιτών δεν στερεί τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης από αναγκαίους πόρους, όταν η αβεβαιότητα είσπραξης σε σχέση με τη δυνατότητα εξοφλήσεως είναι ιδιαίτερα υψηλή. Άλλωστε, ο υπερχρεωμένος οφειλέτης ακριβώς λόγω της ιδιότητάς του δε θα μπορούσε να ανταπεξέλθει ούτως ή άλλως στις υποχρεώσεις του έναντι αυτών, συνεπώς θα οδηγείτο στο ίδιο αποτέλεσμα, ήτοι τη συσσώρευση οφειλών μη δυνάμενων να εισπραχθούν και την απώλεια παροχών. Άλλωστε, η ρύθμιση των χρεών του οφειλέτη και η ενδεχόμενη απαλλαγή του από αυτά δεν επέρχεται αμέσως συνεπεία της αιτήσεώς του, αλλά τίθεται σειρά προϋποθέσεων, με συμμετοχή στη διαδικασία και των πιστωτών. Η δε απαλλαγή του οφειλέτη από τα χρέη συνιστά την απόληξη μιας διαδικασίας, συνδυαζόμενη ενδεχομένως με τη ρευστοποίηση περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη.

Πηγή: www.taxheaven.gr www.lawspot.gr 

Δημοσιεύθηκε ο Ν. 4438/2016 για την καλύτερη προστασία των δανειοληπτών στεγαστικών δανείων.

Δημοσιεύθηκε ο Ν. 4438/2016 για την καλύτερη προστασία των δανειοληπτών στεγαστικών δανείων.

  Με τον Ν. 4428/2016 ενσωματώθηκε στο ελληνικό δίκαιο η κοινοτική οδηγία 2014/17/ΕΕ για την στεγαστική πίστη.  Η ως άνω οδηγία αποτελεί έναπεραιτέρω βήμα στην προστασία των καταναλωτών μετά την οδηγία 2008/48/ΕΚ για την καταναλωτική πίστη και προσβλέπει στη βελτίωση των μέτρων προστασίας των καταναλωτών, με την καθιέρωση υπεύθυνων πρακτικών δανεισμού σε κοινοτικό επίπεδο. Σημαντικά ζητήματα, όπως η παροχή πληροφόρησης και ενημέρωσης στους καταναλωτές πριν από την σύναψη της σύμβασης, η αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας, η χορήγηση πίστωσης σε ξένο νόμισμα καιη πρόσωρη αποπληρωμή δανείου, ρυθμίζονται πλέον ρητώς. 

  Συγκεκριμένα, οι καταναλωτές επωφελούνται από την ύπαρξη σαφέστερων πληροφοριών, με τη θέσπιση του τυποποιημένου ευρωπαϊκού δελτίου πληροφοριών, το οποίο θα τους επιτρέπει να κατανοούν καλύτερα τους κινδύνους που συνδέονται με την ενυπόθηκη σύμβαση, καθώς και να συγκρίνουν τις προσφορές και να εντοπίζουν το καλύτερο προϊόν που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες τους και θα έχει την καλύτερη τιμή. Επιπλέον, οι πιο ευάλωτοι καταναλωτές θα προστατεύονται αποτελεσματικότερα από την υπερχρέωση, μέσω πανευρωπαϊκών προτύπων, για την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας των αιτούντων ενυπόθηκα δάνεια.

  Ακόμα, με τις διατάξεις του νέου νόμου προβλέπονται μέτρα για την προστασία του δανειολήπτη στεγαστικού δανείου σε διαφορετικό νόμισμα. Ειδικότερα, ο δανειολήπτης έχει τη δυνατότητα να μετατρέψει το δάνειο που έχει πάρει στο δικό του εθνικό νόμισμα όταν η διακύμανση της συναλλαγματικής ισοτιμίας υπερβαίνει το 20%. Επιπλέον, η τράπεζα υποχρεούται από την πλευρά της να ενημερώσει τον δανειολήπτη για την υπέρβαση του μέγιστου ορίου διακύμανσης της συναλλαγματικής ισοτιμίας.

  Περαιτέρω, ρητά προβλέπεται ότι οι όροι που χρησιμοποιούνται από τον πιστωτικό φορέα για τον υπολογισμό του επιτοκίου χορήγησης πρέπει να είναι σαφείς, προσιτοί και επαληθεύσιμοι από τον δανειολήπτη. Όταν το επιτόκιο είναι κυμαινόμενο, η τράπεζα δεν μπορεί να επιβάλλει χρέωση πρόωρης εξόφλησης, ενώ, όταν είναι σταθερό, πρέπει να αιτιολογείται η αποζημίωση που θα λάβει, η οποία δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερη των τόκων που θα πλήρωνε ο δανειολήπτης, εάν συνέχιζε την αποπληρωμή του δανείου.

  Ακόμα, δεν επιτρέπονται παραπλανητικές διαφημιστικές και εμπορικές ανακοινώσεις σχετικά με συμβάσεις πίστωσης. Απαγορεύονται ιδίως οι διατυπώσεις που ενδέχεται να δημιουργήσουν ψευδείς προσδοκίες στον καταναλωτή όσον αφορά τη διαθεσιμότητα ή το κόστος της πίστωσης.

  Περαιτέρω, όταν παρέχεται στον καταναλωτή προσφορά που είναι δεσμευτική για τον πιστωτικό φορέα, αυτή παρέχεται εγγράφως. Μεταξύ της παροχής δεσμευτικής προσφοράς και της σύναψης σύμβασης πίστωσης, μεσολαβεί χρονικό διάστημα μελέτης δέκα (10) ημερολογιακών ημερών ώστε ο καταναλωτής να συγκρίνει τις προσφορές και να αξιολογήσει τις συνέπειές τους προκειμένου να λάβει τεκμηριωμένη απόφαση.   

  Τέλος, τα συμβαλλόμενα στη σύμβαση πίστωσης μέρη μπορεί να προβλέπουν ρητώς ότι η επιστροφή ή μεταβίβαση της εξασφάλισης ή των εσόδων από την πώληση της εξασφάλισης αρκεί για την αποπληρωμή της πίστωσης. Εξάλλου, αν δεν υπάρχει συμφωνία και μετά τις διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης παραμένει ανεξόφλητο ποσό, ο πιστωτικός φορέας διευκολύνει την αποπληρωμή του λαμβάνοντας υπόψη ιδίως τις εύλογες δαπάνες διαβίωσης καθώς και την ύπαρξη τυχόν άλλων περιουσιακών στοιχείων.

  Για ολόκληρο το κείμενο του νόμου, πατήστε εδώ.  

   Πηγή: www.vouliwatch.gr 

Δημοσιεύτηκε ο ν. 4441/2016 με τίτλο

Δημοσιεύτηκε ο ν. 4441/2016 με τίτλο "Απλοποίηση διαδικασιών σύστασης επιχειρήσεων, άρση κανονιστικών εμποδίων στον ανταγωνισμό και λοιπές διατάξεις"

Σκοπός του ν. 4441/2016 είναι να βελτιώσει περαιτέρω τον θεσμό της διαδικασίας μίας στάσης για τη σύσταση εμπορικών εταιριών, που καθιερώθηκε για πρώτη φορά με τον ν. 3853/2010. Υπενθυμίζουμε, ότι με τη διαδικασία αυτή, οι ενδιαφερόµενοι να συστήσουν εταιρία προσέρχονται σε ένα σηµείο (Υπηρεσία Μίας Στάσης – ΥΜΣ) και εκεί ολοκληρώνουν τόσο τη σύσταση του νοµικού προσώπου όσο την εγγραφή του στο φορολογικό µητρώο, ενώ καταβάλλουν και όλους τους φόρους, τέλη και εισφορές που εκ του νόµου συνδέονται µε τη σύσταση και την έναρξη εταιρίας.
Με τα άρθρα 1 – 9 του ν. 4441/2016, τα οποία αντικαθιστούν από άποψη περιεχομένου τα καταργούμενα άρθρα 1 – 12 του ν. 3853/2010, εισάγεται κατ’ αρχήν ηλεκτρονική (χωρίς ανθρώπινη επαφή) σύσταση επιχειρήσεων και ταυτόχρονα επέρχονται αλλαγές και βελτιώσεις στις ήδη λειτουργούσες ΥΜΣ, πάντα µε στόχο τη µείωση του χρόνου και κόστους σύστασης εταιριών. Ορισμένες από τις σημαντικότερες τροποποιήσεις που επέρχονται στο υπάρχον καθεστώς σύστασης των εταιριών είναι οι εξής:

  • Για λόγους ευελιξίας και ταχύτητας δίνεται η δυνατότητα να διευρυνθεί το πεδίο εφαρµογής των ΥΜΣ προς κάθε κατεύθυνση όχι µε νόµο αλλά µε κοινή απόφαση του Υπουργού Οικονοµίας και Ανάπτυξης και του κατά περίπτωση αρµόδιου.
  • Εισάγεται για πρώτη φορά η δυνατότητα κατ’ εξαίρεση σύστασης Α.Ε. ή Ε.Π.Ε. χωρίς συµβολαιογραφικό έγγραφο, υπό την προϋπόθεση ότι το συστατικό έγγραφο θα ακολουθεί αυστηρά και χωρίς καµία παρέκκλιση το πρότυπο κείµενο το οποίο προβλέπει η κείµενη νοµοθεσία. Η σύσταση µε συµβολαιογραφικό έγγραφο δεν καταργείται, αλλά διατηρείται ως επιλογή τόσο για τις Α.Ε. και Ε.Π.Ε., όπου ήδη υπήρχε ως γενική υποχρέωση, όσο και για τις λοιπές νοµικές µορφές, όταν ειδικές διατάξεις νόµου το απαιτούν (π.χ. σύσταση εταιρείας µε εισφορά ακινήτου).
  • Εισάγεται για πρώτη φορά η εναλλακτική της ηλεκτρονικής Υπηρεσίας Μίας Στάσης (e-ΥΜΣ) µε τη χρήση της οποίας θα είναι δυνατή η σύσταση εταιρείας χωρίς την παρέµβαση του ανθρώπινου παράγοντα. Προκειµένου να είναι πρακτικά εφικτή η λειτουργία της eΥΜΣ, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η χρησιµοποίηση πρότυπου καταστατικού.

Επίσης, με τον ίδιο νόμο επέρχονται τροποποιήσεις και σε επιμέρους διατάξεις του ν. 4072/2012 «Βελτίωση επιχειρηµατικού περιβάλλοντος − Νέα εταιρική µορφή −Σήµατα −Μεσίτες Ακινήτων − Ρύθµιση θεµάτων ναυτιλίας, λιµένων και αλιείας και άλλες διατάξεις.», οι οποίες αφορούν ειδικότερα: (α) Το διάστηµα που έχουν στην διάθεσή τους η εταιρία και οι εταίροι προκειµένου να τροποποιήσουν το καταστατικό της ετερόρρυθµης εταιρίας σε περίπτωση εξόδου, αποκλεισµού ή θανάτου του µοναδικού οµόρρυθµου εταίρου της, το οποίο αυξάνεται από δυο σε τέσσερις µήνες, ενισχύοντας τη δυνατότητα ανάληψης σχετικής επιχειρηµατικής πρωτοβουλίας και (β) τη ρύθμιση των όρων και των προϋποθέσεων µετατροπής της οµόρρυθµης εταιρίας σε ετερόρρυθµη.
Περαιτέρω, αλλαγές επέρχονται και στο π.δ. 219/1991 «Περί εµπορικών αντιπροσώπων (Οδηγία 86/653/ΕΟΚ)». Πιο συγκεκριμένα, διαγράφεται η περίπτωση β΄ της παρ. 3 του άρθρου 1, έτσι ώστε ο εµπορικός αντιπρόσωπος να έχει τη δυνατότητα να ορίζει υπαντιπροσώπους, εφόσον κρίνεται αναγκαίο, και εκτός των ορίων εντός των οποίων ασκεί τη δραστηριότητά του. Ο γεωγραφικός περιορισµός που ίσχυε μέχρι σήμερα κρίθηκε υπερβολικός, καθώς έθετε εµπόδια στη διακίνηση αγαθών, περιόριζε τον αριθµό των προµηθευτών, καθώς και τις επιλογές των καταναλωτών και στην ουσία αντιµετωπιζόταν από την πάγια πρακτική των συµβάσεων αντιπροσώπευσης. Επιπλέον, η νέα ρύθµιση προστατεύει τους παραγωγούς από φαινόµενα απάτης και αντιµετωπίζει φαινόµενα παραεµπορίου.
Για το πλήρες κείμενο του νόμου, καθώς και για την αιτιολογική του έκθεση βλ. εδώ:

Ν. 4441/2016
Αιτιολογική έκθεση

ECHR:The “haircut” on bonds held by individuals geared to restructuring the Greek public debt during the crisis did not violate their property rights

ECHR:The “haircut” on bonds held by individuals geared to restructuring the Greek public debt during the crisis did not violate their property rights

The case concerned the forcible participation by the applicants, who are private individuals holding Greek State bonds, in the effort to reduce the Greek public debt by exchanging their bonds for other debt instruments of lesser value. In 2012 a new law amended the conditions governing the bonds by dint of Collective Action Clauses enabling bond-holders to conclude a collective agreement with the State, deciding by an enhanced majority. That majority having been obtained thanks, in particular, to the participation of the institutional investors (banks and credit organisations), the new conditions came into force in respect of all bond-holders, including the applicants, despite the latter’s refusal. Their bonds were cancelled and replaced by new securities worth 53.5% less in terms of nominal value.

This forcible participation amounted to an interference with the applicants’ right to respect for their property for the purposes of Article 1 of Protocol No. 1 to the Convention. Nevertheless, that interference pursued a public-interest aim, that is to say preserving economic stability and restructuring the national debt, at a time when Greece was engulfed in a serious economic crisis. The Court therefore held that the applicants had not suffered any special or excessive burden, in view, particularly, of the States’ wide margin of appreciation in that sphere and of the reduction of the commercial value of the bonds, which had already been affected by the reduced solvency of the State, which would probably have been unable to honour its obligations under the clauses included in the old bonds before the entry into force of the new Law. The Court also considered that the collective action clauses and the restructuring of the public debt had represented an appropriate and necessary means of reducing the public debt and saving the State from bankruptcy, that investing in bonds was never risk-free and that the applicants should have been aware of the vagaries of the financial market and the risk of a possible drop in the value of their bonds, considering the Greek deficit and the country’s large debt, even before the 2009 crisis.

The Court also found that the bond exchange procedure had not been discriminatory, in particular because of the difficulty of locating bond-holders on such a volatile market, the difficulty of establishing precise criteria for differentiating between bond-holders, the risk of jeopardising the whole operation, with disastrous consequences for the economy, and the need to act rapidly in order to restructure the debt.

See Press Release: http://hudoc.echr.coe.int/eng-press?i=003-5444603-6823781


 

Δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ ο νόμος 4410/2016 με φορολογικές και άλλες διατάξεις

Δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ ο νόμος 4410/2016 με φορολογικές και άλλες διατάξεις

Δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ ο Νόμος 4410/2016 "Τροποποιήσεις του Εθνικού Τελωνειακού Κώδικα προς ενίσχυση της καταπολέμησης της παράνομης εμπορίας καπνού και βιομηχανοποιημένων καπνών και Ίδρυση Συντονιστικού Κέντρου για την Καταπολέμηση του λαθρεμπορίου, εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας προς την απόφαση 2009/917/ΔΕΥ του Συμβουλίου της 30ής Νοεμβρίου 2009 για τη χρήση της πληροφορικής για τελωνειακούς σκοπούς και άλλες διατάξεις αρμοδιότητας Υπουργείου Οικονομικών και ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία των άρθρων 15, 16 και 18 της οδηγίας 2014/40/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 3ης Απριλίου 2014 για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών - μελών σχετικά με την κατασκευή, την παρουσίαση και την πώληση προϊόντων καπνού και συναφών προϊόντων και την κατάργηση της οδηγίας 2001/37/ΕΚ και άλλες διατάξεις".

http://www.legalnews24.gr/2016/08/44102016.html


 

Καταδίκη της Ελλάδας από το Ε.Δ.Δ.Α.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, με την από 07.04.2016 απόφασή του (αρ. αίτησης 7059/14) καταδίκασε την Ελλάδα για παραβίαση του Άρθρου 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (απαγόρευση απάνθρωπης και εξευτελιστικής συμπεριφοράς), επιδικάζοντας αποζημίωση 8.000 ευρώ στους αιτούντες, διότι ότι οι συνθήκες κράτησής τους στις φυλακές της Λάρισας (έλλειψη επαρκούς προσωπικού χώρου στα κελιά) συνιστούσαν παραβίαση του ανωτέρω άρθρου.

Δελτίο Τύπου ECHR 128 (2016) 07.04.2016


Τροποποίηση του Κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 για το Κοινοτικό Σήμα

Στις 23 Μαρτίου 2016 τέθηκε σε ισχύ ο Κανονισμός (ΕΕ) 2015/2424, που τροποποιεί ριζικά τον Κανονισμό (ΕΚ) 207/2009 για το Κοινοτικό Σήμα. Εκτός από αλλαγές σε βασικές ενότητες του Κανονισμού, επέρχονται τροποποιήσεις και στην ορολογία του. Ειδικότερα, ο όρος «Κοινοτικό Σήμα» αντικαθίσταται από τον όρο «Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Επίσης, αλλάζει η ονομασία του Γραφείου Εναρμόνισης στο Πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς σε «Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης» («Το Γραφείο»).

Δείτε το πλήρες κείμενο του Κανονισμού (ΕΚ) 207/2009, όπως είναι σήμερα σε ισχύ.


Ηλεκτρονική επίλυση διαφορών μεταξύ καταναλωτών και εμπόρων στην Ε.Ε.

Πρόσφατα εγκαινιάστηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή νέα πλατφόρμα ηλεκτρονικής επίλυσης διαφορών, η οποία επιτρέπει στους καταναλωτές και τους εμπόρους στην Ευρωπαϊκή Ένωση να διευθετούν τις διαφορές τους για τις εγχώριες και διασυνοριακές ηλεκτρονικές αγορές, δίχως προσφυγή σε δικαστήριο.

Περισσότερα σχετικά με τη λειτουργία της πλατφόρμας: https://webgate.ec.europa.eu/odr/main/index.cfm?event=main.home.show&lng=EL


logo enErmou 10 (2nd floor), 546 25 Thessaloniki
  +30 2310 501325, +30 2310 501342
Fax: +30 2310 512998