Απόρριψη ανακοπής κατά αναγκαστικής εκτέλεσης – Επιβεβαίωση δεδικασμένου και νομιμότητας επιταγής προς τρίτο κύριο ενυπόθηκου - 6562/2021 ΜΠρΘ

Στην υπόθεση αυτή, την οποία χειρίστηκε η εταιρία μας, το δικαστήριο απέρριψε ανακοπή κατά πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης, που είχε ασκηθεί εις βάρος της επισπεύδουσας - πελάτισσάς μας, κρίνοντας ότι οι ενέργειες της τελευταίας ήταν σύννομες. Η ανακοπή ασκήθηκε κατά επιταγών προς πληρωμή και κατάσχεσης σε ακίνητο, το οποίο η ανήλικη καθής είχε αποκτήσει με γονική παροχή, επιβαρυμένο με προσημείωση (μετατραπείσα σε υποθήκη) υπέρ της επισπεύδουσας.

Κρίσιμα νομικά ζητήματα που εξετάστηκαν:
1. Ισχύς δεδικασμένου (άρθρο 933 §4 ΚΠολΔ)
Το Δικαστήριο έκρινε ότι η ανακοπή ήταν απαράδεκτη, διότι η διαταγή πληρωμής είχε αποκτήσει δεδικασμένο, λόγω προηγούμενης τελεσίδικης απόρριψης ανακοπής κατά αυτής.
2. Νομιμότητα επιταγής προς τρίτο κύριο ενυπόθηκου ακινήτου (άρθρα 993 §1β ΚΠολΔ, 1294 ΑΚ)
Το Δικαστήριο αναγνώρισε ότι η επισπεύδουσα είχε τη δυνατότητα να επιδώσει επιταγή προς πληρωμή στον τρίτο κύριο του ακινήτου, καλώντας την είτε να εξοφλήσει την ενυπόθηκη απαίτηση είτε να ανεχθεί την εκτέλεση. Η επιταγή κρίθηκε νόμιμη και επαρκώς αιτιολογημένη.
3. Απόρριψη ισχυρισμών καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος (άρθρο 281 ΑΚ)
Οι ανακόπτοντες επικαλέστηκαν καταχρηστικότητα λόγω υποτιθέμενων διαπραγματεύσεων για ρύθμιση. Όμως, το Δικαστήριο έκρινε ότι η επισπεύδουσα δεν παραβίασε την καλή πίστη, ούτε υπήρξε αιφνιδιασμός ή υπέρμετρη θυσία των καθ' ων, δεδομένης της πολυετούς καθυστέρησης εκπλήρωσης της οφειλής.
Έτσι, το δικαστήριο επικύρωσε την εγκυρότητα των ενεργειών της επισπεύδουσας και απέρριψε όλους τους λόγους της ανακοπής ως απαράδεκτους ή αβάσιμους.